Etiuda/Jury konkursu

Jury konkursu etiuda:
- Janez Lapajne
- Leszek Dawid
- Ondřej Vavrečka
- Anita Piotrowska
- Balint Kenyeres

Janez Lapajne urodził się w 1967 r. w Celje (Słowenia). Jest synem znanego geofizyka i sejsmologa Janeza K. Lapajne. Ukończył reżyserię na Akademii teatru, radia, filmu i telewizji (AGRFT) w Ljubjanie filmem dyplomowym Załamania/Črepinjice (1997), za który rok później na piątej edycji festiwalu Etiuda otrzymał Złotego Dinozaura. Podczas studiów zajmował się zarówno dokumentem jak i fabułą. Powstały wtedy takie etiudy jak Czarnoczerwone/ Črnordeče (1992 /Elektryczny stół nad Ljubljaną lub co malarz może zrobić z dwoma walizkami/Električni stol nad Ljubljano ali Kaj počne slikar z dvema kovčkoma (1995),  Uśmiech/Smehljaj (1996) oraz Zamknięcie kopalni węgla brunatnego Kanižarica/Rudnik rjavega premoga Kanižarica v zapiranju (1997). Jest wiodącym słoweńskim reżyserem w dziedzinie filmu niezależnego. Jego debiut fabularny toSzelest/Šelestenje z 2002 r. Dwa kolejne filmy to Krótkie spięcia/Kratki stiki (2006) oraz Bagaż osobisty/Osebna prtljaga (2009) uważane za jedne z najbardziej godnych uwagi obrazów kina słoweńskiego. Janez Lapajne w 2004 r. założył PoEtiko, akademię, zajmującą się poszukiwaniami w dziedzinie sztuki filmowej. Jest wykładowcą Akademii Multimedialnej w Ljubljanie, a także był pierwszym przewodniczącym Cechu Słoweńskich Reżyserów. Od czasu do czasu reżyseruje także w teatrze, radio i telewizji. Sporadycznie zajmuje się projektowaniem kostiumów. Jest laureatem wielu nagród za swoje filmy studenckie i fabularne. Obecnie pracuje nad swoim czwartym filmem fabularnym.

Leszek Dawid urodził się w 1971 roku w Kluczborku. Jest absolwentem Kolegium Filologii Angielskiej oraz Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, którą ukończył w 2005 r. Obecnie pełni w niej funkcję asystenta. Podczas studiów zrealizował kilka etiud krótkometrażowych m.in. Stefan (1999), Geronimo (2000), Janek (2001) – ta ostatnia brała udział w konkursie festiwalu Etiuda w 2002 r. Dawid specjalizuje się w filmie dokumentalnym. Jego godzinny film Bar na Victorii (2003), poruszający temat emigracji młodych ludzi, otrzymał wiele nagród (m.in.: Srebrnego Smoka w konkursie międzynarodowym i Srebrnego Lajkonika w konkursie ogólnopolskim na 44 Krakowskim Festiwalu Filmowym). Kolejny, zrealizowany metodą paradokumentalną Moje miejsce (2004), zdobył Grand Prix „Złotego Dinozaura” podczas dwunastej edycji festiwalu Etiuda&Anima 2005. Leszek Dawid był drugim reżyserem przy filmie Moje pieczone kurczaki Iwony Siekierzyńskiej, a także asystentem reżysera przy Odzie do radości (2005) w reżyserii Anny Kazejak – Dawid, Jana Komasy i Macieja Migasa. W kolejnych latach powstają inne jego dokumenty – Zaungaste – zza płotu (2008), opowieść o autostopowiczach W drodze (2010) oraz film obyczajowy Ki (2011), za który został nominowany do nagrody Złotych Lwów, a główna aktorka Roma Gąsiorowska otrzymała nagrodę Złote Lwy za rolę kobiecą. Obecnie pracuje nad filmem muzycznym Jesteś Bogiem o zespole hip hopowym Paktofonika, którego premiera planowana jest na 2012 r.
Leszek Dawid za swoje filmy otrzymał około 20 nagród i wyróżnień w kraju i za granicą, a w 2005 r. dostał nominację do prestiżowych Paszportów „Polityki”.

Ondřej Vavrečka, ur. w Pradze w 1980 r. – absolwent Katedry Nauk Humanistycznych na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz szkoły filmowej FAMU. Studiował ponadto w moskiewskiej filmówce VGIK. Obieżyświat. Spędził między innymi pół roku w francuskim Lourdes, jako wolontariusz w pielgrzymkowym ośrodku Cité St. Pierre, pomagał przy budowie statków w Egipcie, pielęgnował ogrody, które zostały wykorzystane w filmie Oliver Twist Romana Polańskiego. Pracuje ze słowem, dźwiękiem i obrazem. Najchętniej realizuje filmy na taśmie 16 mm. Lubi eksperymentować. Jego dokumenty przypominają kolaże, w których pozostawia widzowi pole do swobodnej interpretacji. Współpracował przy wielu filmowych i dźwiękowych performance’ach (Š282, P-P pleonasmus a Dateispeicher – z M. Blažíčkem), Rakev přepětí, Perón halabala, Nemluvit (Brykule), Lucidní sny pana Williama Heerleina Lindleyho (M. Vojtěchovský, P. Cusack). Tworzył filmowe dzieła z konceptualnym artystą J. Mančuškiem (Ztráta paměti, Invisible, Hra pozpátku). Działał w grupie folkowej Magison, jest członkiem punkpoetycznego teatru Theatre de la Liberté oraz junkrock’n’rollowej grupy Paumanok. Jego filmy były pokazywane na wielu festiwalach w kraju i za granicą, miedzy innymi w Jihlawie, Olomuncu, Bańskiej Bystrzycy, Pradze, Londynie, Brukseli oraz w Dżapurze. Oprócz etiud (Já + 5 * 30 m * 16 mm + BOLEX H16, Dobrý den, Paní L., Bakalářský cyklus COAGULA, Sedm uší zvířetníku (wspólnie z dokumentalistką V. Ježkovou), Lípa třetího tisíciletí, Novosti dnja (średni metraż, wybrany do cyklu Cinepur Choice) zrealizował dwa pełnometrażowe dokumenty: Počátek a lev (2009, nominowany do prestiżowej czeskiej nagrody A.N. Stankoviča) i Ultimatum Refugium (2011, wybrany do konkursowej sekcji „Czeska radość” na MFF w Jihlawie).

Anita Piotrowska jest krytykiem filmowym związanym od lat z „Tygodnikiem Powszechnym”. Współpracuje także z innymi mediami, jak: miesięcznik psychologiczny „Charaktery”, magazyn „Kino”, „Film”, a także z telewizją Ale kino!, Canal + i TVP Kultura. Jest współautorką wielu publikacji filmowych, m.in.: Panorama kina najnowszego, Światowa encyklopedia filmu religijnego, Encyklopedia kina, Szukając von Triera. Od wielu lat pracuje także dla Krakowskiego Festiwalu Filmowego jako selekcjonerka filmów dokumentalnych. Jest aktywną członkinią Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej FIPRESCI. Zasiadała w jury festiwali filmowych w Karlowych Warach, Moskwie, Stambule, Krakowie, Oberhausen, Ankarze, a także Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu oraz „Sputnik nad Polską”.

BÁLINT KENYERES urodził się w 1976 r. w Budapeszcie. Po studiach z zakresu filozofii, historii i estetyki ukończył Wydział Reżyserii Akademii Teatru i Filmu w Budapeszcie w 2006 r. Powstały tam wtedy m.in. ośmiominutowa historia wojenna Kolonia/Kólonia (1999) oraz piętnastominutowy Teatr telewizji/Tévéjáték (2001). Od 2006 r. jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej. Jego krótki film o dramacie uchodźców – Przed świtem/Before Dawn (2005), był prezentowany na Festiwalu Filmowym w Cannes i zdobył wiele nagród na innych międzynarodowych festiwalach, m.in. Europejską Nagrodę Filmową za najlepszy film krótkometrażowy (EFA, 2006) czy wyróżnienie specjalne na festiwalu w Sundance (2006). Krótkometrażowe filmy fabularne Kenyeresa (m.in. Zamknięcie/Zárás, 1999; Historia latania/A repülés története, 2009) pokazywane były na około trzydziestu festiwalach filmowych na całym świecie, zdobywając nominacje, nagrody i wyróżnienia (m.in. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Molodist, Ukraina, 1999; Mediawave, Węgry, 2000). Wkrótce premierę będzie miał jego najnowszy film fabularny Hier, ze słynnym szwedzkim aktorem Stellanem Skarsgårdem (Przełamując fale, Buntownik z wyboru, Amistad). Bálint Kenyeres występuje również jako aktor w swoich własnych produkcjach oraz innych reżyserów (Gąszcz/Rengeteg, 2003; Moje jedyne/Egyetleneim, 2006).